μαύρη τρύπα

Τις τελευταίες μέρες ανακοινώνονται διαρκώς οι νέοι φόροι που ο Πρωθυπουργός «δεν είχε στις προθέσεις του» να επιβάλει. Πέρα από την όποια επί της ουσίας κριτική, η διαδικασία ενίσχυσης των κρατικών εσόδων είναι διαφανής: σε κάθε νέο έσοδο αντιστοιχεί μία -έστω αποσπασματική- νομοθετική ρύθμιση και, άρα, για την επιβολή του ακολουθείται η κοινοβουλευτική διαδικασία. Στο βάθος, μάλιστα, της εφαρμογής υπάρχει πάντα και ο δικαστικός έλεγχος. Αυτός θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις οριακές περιπτώσεις της έκτακτης εισφοράς και της νομιμοποίησης των ημιυπαίθριων χώρων.

Δεν συμβαίνει το ίδιο με τον άλλο στόχο, δηλαδή αυτόν της περιστολής των εξόδων. Εδώ η αδιαφάνεια είναι πλήρης. Κανείς δεν γνωρίζει ούτε ποιες δαπάνες του ψηφισμένου προϋπολογισμού περικόπτονται, αλλά ούτε και τα κριτήρια, με τα οποία γίνονται οι περικοπές.

Το κόστος της αδιαφάνειας θα αποδειχτεί μεγαλύτερο από την αναποτελεσματικότητα των νέων μέτρων. Η πραγματική μαύρη τρύπα της οικονομίας είναι η βεβαιότητα του πολίτη ότι η έξοδος από τη δημοσιονομική κρίση δεν συνδυάζεται με την εξασφάλιση όρων ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής.

Advertisements