1048743_b

Οι πολιτικές μάχες γενικά, και οι εκλογές επί τον ειδικότερο, σπάνια κρίνονται επί της διαδικασίας. Όμως, εξίσου σπάνια οι διαδικαστικοί χειρισμοί ενός πολιτικού επισφραγίζουν την επί της ουσίας παταγώδη αποτυχία του. Το κατάφερε κι αυτό ο Κώστας Καραμανλής με τη χθεσινή του περφόρμανς -κάτι μεταξύ προφορικής έκθεσης ιδεών και ομιλίας πεφωτισμένου λυκειάρχου στην πάλαι ποτέ σχολική εορτή της αποταμίευσης.

Το 2007 και αφού είχαμε υποστεί τις συνέπειες της ολέθριας απογραφής (μόνο με το κάρφωμα στην “κυρία κυρία” του κακού συμμαθητή μπορεί να παρομοιαστεί η εμπνευσμένη κίνησή του) και την ταπείνωση του βασικού μετόχου, ζήτησε “νωπή” λαϊκή εντολή για να αντιμετωπίσει τη δύσκολη οικονομική κατάσταση. Πήρε την εντολή -και; Και: το 2008 εκτροχίασε το έλλειμμα, ενώ το 2009 η Ευρωπαϊκή Ένωση του ακύρωσε τον κρατικό προϋπολογισμό βάζοντας τη χώρα σε νέα επιτήρηση.

Τώρα, χωρίς ντροπή, ξαναζητά τη λαϊκή εντολή -ξανά “νωπή”- για να κηρύξει τον πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής και για να νοικορέψει τις δημόσιες δαπάνες. (Παρένθεση: δεν νοείται ένας τύπος γκουρμέ σαν κι αυτόν να υποτιμά τόσο το γαστρονομικό αισθητήριο του πελάτη και να πασάρει ως “νωπή” την εντολή που ξεπαγώνει μετά από δύο χρόνια κατάψυξης). Επιτέπρεται να το κάνει; Το Σύνταγμα είναι κατηγορηματικό. Εκλογές δεν γίνονται για να αντιμετωπιστεί για δεύτερη φορά το ίδιο εθνικό θέμα. κατά τη σχολική ορολογία, στα εθνικά θέματα, όχι μόνο δεν έχει μεταξεταστέους, αλλά δεν μπορείς ούτε να μείνεις στην ίδια τάξη. Δυστυχώς, εγκαταλείπεις το σχολείο.

Είναι φανερό, λοιπόν, ότι ο Κώστας Καραμανλής θα επανέλθει στο σχολείο της πολιτικής μόνο αφού περάσει μερικά χρόνια “κατ` οίκον διδαχθείς”. Με άλλα λόγια, αφού πάει σπίτι του και μελετήσει χωρίς να χάνει το χρόνο του με το DVD και τις τσακαλοπαρέες της πάντα καλοκαιρινής Ραφήνας. Κομμάτι δύσκολο στα 53 και χωρίς κηδεμόνα.

Advertisements