Ήμουν με δύο πολίτες στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης για να ανακαλέσουν μια μεταξύ τους έγκληση για συκοφαντική δυσφήμιση αρμοδιότητας Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Προσέξτε πόσα στάδια χρειάστηκαν για να ολοκληρωθεί η διαδικασία:

1. Έρευνα στο γραφείο πληροφόρησης για εντοπισμό της δικογραφίας σε γραφείο κατηγορητηρίων.

2. Διαβίβαση της δικογραφίας από το γραφείο κατηγορητηρίων στην προϊσταμένη της οικείας γραμματείας.

3. Χρέωση της δικογραφίας από την προϊσταμένη στη γραμματεία τμήματος δικαστηρίου.

4. Σύνταξη υπηρεσιακού σημειώματος από το τμήμα προς το γραφείο εκκαθάρισης δικαστικών εξόδων.

5. Σύνταξη σημειώματος από το γραφείο εκκαθάρισης προς το Ταμείο της ΔΟΥ με τα έξοδα (περίπου 82 ευρώ).

6. Πληρωμή του ποσού στη ΔΟΥ.

7. Προσκόμιση της απόδειξης στη γραμματεία του τμήματος, προκειμένου να συντάξει την έκθεση ανάκλησης.

8. Υπογραφή της έκθεσης από τον εισαγγελέα και τους ενδιαφερόμενους.

9. Επιστροφή της δικογραφίας από τον εισαγγελέα στη γραμματεία του τμήματος του δικαστηρίου.

Επισημαίνω ότι όλοι οι υπάλληλοι που ασχολήθηκαν ήταν μονιμότατοι και αμειβόμενοι με ειδικό μισθολόγιο (τέσσερις δικαστικοί γραμματείς, μία εφοριακός και ένας εισαγγελέας) που κανένας τους δεν ασχολήθηκε ποτέ του ούτε ένα λεπτό για να εισηγηθεί το παραμικρό για την απλοποίηση αυτής ή οποιασδήποτε άλλης διαδικασίας.

Εννοείται ότι όλοι αυτοί θεωρούν απολύτως δικαιολογημένο το μισθό τους αλλά απολύτως αδιάφορο το μεροκάματο που έχασαν οι πολίτες. Εννοείται επίσης ότι ούτε σε ένα από τα στάδια αυτά δεν χρησιμοποιήθηκε οποιοδήποτε τεχνολογικό μέσο.

Θα μπορούσαν οι πολίτες να εξουσιοδοτήσουν και να πληρώσουν δύο δικηγόρους γι` αυτή τη δουλειά τους. Αν και σε κανέναν δεν περισσεύουν χρήματα, θεωρώ άδικο η αμοιβή και η δουλειά μας να έχει ως αιτία τη γραφειοκρατία και τη δυσλειτουργία του δικαστικού και όποιου άλλου δημόσιου συστήματος άσκησης εξουσίας.