Ολομέλεια Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων


12705727_10203971545408250_4354805453582318268_n

 

Από των πρόλογο των επιμελητών:

«Η οικονομική κρίση και οι επεμβάσεις του νομοθέτη, αφενός, προς την κατεύθυνση της άρσης των -τοπικών ιδίως- περιορισμών στην αγορά των νομικών υπηρεσιών, αφετέρου με την αύξηση των ποικίλων δικαστικών δαπανημάτων, μετέβαλαν τις συνθήκες της δικηγορίας. Η απασχόληση του δικηγόρου σε αγοραπωλησίες ακινήτων μειώθηκε ουσιωδώς, τόσο λόγω της κατάργησης της υποχρεωτικής δικηγορικής παράστασης στα συμβόλαια όσο και εξαιτίας της ραγδαίας συρρίκνωσης της κτηματαγοράς. Μείωση ύλης παρατηρείται στην κλασική δικαστηριακή δικηγορία, αλλά και στην υποστήριξη εντολέων από τον επιχειρηματικό κλάδο. Η μείωση δεν αντισταθμίστηκε από την ενίσχυση της ύλης εξαιτίας ποικίλων μέτρων που λήφθηκαν την περίοδο της κρίσης στον τομέα της δημόσιας διοίκησης, των κοινωνικών ασφαλίσεων και της φορολογίας ή από τη δημιουργία νέας ύλης, όπως λ.χ. από την εφαρμογή της νομοθεσίας για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και την επέκταση της κτηματογράφησης. Η κατάργηση των τοπικών περιορισμών ως προς το δικαίωμα δικαστικής παράστασης, παρά τις ισχυρές έως στρεψόδικες αντιστάσεις, ενοποιεί σε σημαντικό βαθμό την αγορά νομικών υπηρεσιών, εκθέτοντας πάντως την περιφέρεια σε μεγαλύτερο ανταγωνισμό δικηγόρων από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Ταυτόχρονα, στην παροχή νομικών υπηρεσιών (ακόμη και υπό αντιμισθία) επιβλήθηκε για πρώτη φορά Φόρος Προστιθέμενης Αξίας, στην υψηλότερη μάλιστα κλίμακα του 23%, αυξάνοντας το κόστος της για τον μη επιτηδευματία εντολέα. Ο νέος Κώδικας Δικηγόρων (Ν. 4194/2013, ΦΕΚ Α΄ 208/27-9-2013) είναι αποτέλεσμα πολυετούς κυοφορίας μετά από αλλεπάλληλες, ενίοτε αντιφατικές, εξαγγελίες. Προσπάθησε σε ορισμένο βαθμό να ρυθμίσει τις παραπάνω αλλαγές αντικαθιστώντας ένα νομοθέτημα που αντιμετώπιζε το δικηγορικό λειτούργημα, αρχικά ως κλειστό και «αριστοκρατικό», με βάση τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις της πρώτης μεταπολεμικής δεκαετίας, αλλά που, στη συνέχεια, μετά από διαδοχικές τροποποιήσεις, απώλεσε την εσωτερική του συνοχή, αντιμετωπίζοντας αποσπασματικά το ποσοτικό άνοιγμα του επαγγέλματος.»

images (2)Στα μέτωπα του ασφαλιστικού και του αγροτικού η κυβέρνηση δε δυσκολεύεται στην αντιπαράθεσή της με τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το ζόρι της είναι η απλή κι αποτελεσματική στρατηγική ΣΥΡΙΖΑ. Το «καμιά αύξηση εισφορών και ορίων, καμιά μείωση συντάξεων» και το «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά», που με σθένος ο ΣΥΡΙΖΑ επαγγελλόταν, είναι για άλλη μια φορά η γραμμή Μαζινό των επιστημονικών συνδικαλιστικών φορέων και των αγροτικών μπλόκων. Στον παραλογισμό αυτών των συνθημάτων, η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαντήσει με το θρυλικό κουτσογιωργικό «εσείς δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε» γιατί «εσείς μας φέρατε σε αυτήν την κατάσταση». Αν και είναι προφανές ότι «έτσι μας κατάντησαν» μαζί με «τα μνημόνια και τις τρόικες» και η απουσία συνδικαλιστικών επεξεργασιών στα θέματα της κοινωνικής ασφάλισης, η κυβέρνηση δεν μπορεί να το εκστομίσει στον εαυτό της. Μοιάζει με ζωγράφο που δεν τολμά να ζωγραφίσει το διάβολο γιατί ο πίνακας θα αποδειχθεί η αυτοπροσωπογραφία του.

Από την άλλη, η έλλειψη προτάσεων από τα επιστημονικά συνδικάτα είναι εξοργιστική. Παίρνω παράδειγμα τους δικηγόρους (εικάζω ότι παρόμοια ισχύουν για μηχανικούς και γιατρούς). Άραγε οι δικηγορικοί σύλλογοι υπερασπίζονται το «δικαίωμα» των ασφαλισμένων προ του 1993 να πληρώνουν γύρω στο 20% λιγότερες εισφορές από τους νεότερους συναδέλφους τους; Άραγε υπερασπίζονται το «δικαίωμα» των ίδιων παλιών ασφαλισμένων και συνταξιούχων να μην αγγίζεται από τους νεότερους ο κουμπαράς που δίνει την επικουρική σύνταξη; Αν ναι, να μας το πουν. Αν όχι, να μας πουν (πρώτοι οι ώριμοι κι όψιμοι ΣΥΡΙΖΑίοι συνδικαλιστές) με νούμερα τι διορθωτικό προτείνουν. Κι όταν λέω με νούμερα, το εννοώ: οι δικηγορικοί σύλλογοι έχουν ξοδέψει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ των μελών τους σε αναλογιστικές μελέτες που δε δημοσιοποιούνται. Άρα γνωρίζουν πολύ καλά ποια ποσά συντάξεων δεν αντιστοιχούν σε εισφορές και ποιες εισφορές πάνε σε συντάξεις άλλων.

Εξίσου εξοργιστική είναι η κατάσταση στα αγροτικά. Οι παράνομες επιδοτήσεις που επιστράφηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση εν μέσω κρίσης από τον πενιχρό κρατικό προϋπολογισμό (δηλαδή από όλους μας), έχουν συγκεκριμένα ΑΦΜ και ΑΜΚΑ, που ανήκουν και σε ΣΥΡΙΖΑίους αγροτοσυνδικαλιστές. Είναι έτοιμος κανείς (ΣΥΡΙΖΑίος) να προτείνει την καθιέρωση ασφαλιστικού πόρου υπέρ των νέων αγροτών που θα αποτελείται από την εξατομικευμένη επιστροφή κάθε παράνομης είσπραξης κοινοτικού χρήματος;

Κλείνω: το ασφαλιστικό είναι πολύ σοβαρή δουλειά για να την εμπιστευτούμε σε οποιονδήποτε αντιτάχθηκε στη μεταρρύθμιση Γιαννίτση. Αυτός είναι ο ένας και μοναδικός όρος της οικουμενικής και συναινετικής αντιμετώπισης του προβλήματος της βιωσιμότητάς του.

* δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «καρφίτσα» στις 30.1.2016

olomeleia_logo1Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί τη συμμετοχή μας στη διαβούλευση για το νέο Κώδικα περί Δικηγόρων. Η πρότασή μας είναι απλή: Να καταργηθεί ως δευτεροβάθμιο όργανο η Ολομέλεια των Προέδρων και να θεσπιστεί ενιαία εκλογική διαδικασία σε πανελλαδικό επίπεδο. http://www.opengov.gr/ministryofjustice/?p=4147
Ντόρα Τσικαρδάνη, Δικηγόρος Κοζάνης, μέλος ΔΣ ΔΣΚοζ
Γιάννης Κωνσταντίνου, Δικηγόρος Θεσσαλονίκης, μέλος ΔΣ ΔΣΘ 1999-2010

«Συντάσσοντας το νέο Κώδικα Δικηγόρων, δηλαδή νομοθετώντας για τη δικηγορία, νομοθετούμε και για τη δικαιοσύνη. Η όποια νομοθετική μεταβολή στο ρυθμιστικό πλαίσιο της πρώτης, οφείλει να υπηρετεί τη σημερινή και μελλοντική λειτουργία της δεύτερης. Και οι δυο μαζί οφείλουν να αντιληφθούν και να εκπληρώσουν την εντολή της κοινωνίας, δηλαδή του αποδέκτη των υπηρεσιών τους.
Με άλλη διατύπωση, μεταρρύθμιση του Κώδικα περί Δικηγόρων δεν νοείται χωρίς η δικηγορία να προσδιορίσει τον εαυτό της στο πλαίσιο της δικαιοσύνης του 21ου αιώνα: ενιαία, αξιόπιστη κι αποτελεσματική δικαιοδοτική λειτουργία, με σύγχρονα μέσα στη διάθεσή της και, προπαντός, με την ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων εν όψει, σημαίνει σύγχρονες, δικτυακά ενοποιημένες και συνεχώς αξιολογούμενες δικαστικές και εισαγγελικές αρχές.
Η λειτουργία αυτή, μαζί με την ήδη προπορευόμενη πραγματικότητα της οικονομίας, επικαθορίζει και εκείνη της δικηγορίας: Δικηγορία σε εθνικό επίπεδο, με δικηγόρους κινούμενους και συνεργαζόμενους άνετα, απρόσκοπτα και γρήγορα ανά τη δικαστική επικράτεια, εκπροσωπώντας εντολείς, που ήδη κινούνται πιο άνετα και πιο γρήγορα, αναπτύσσοντας τις δραστηριότητές τους με τον τρόπο που εκείνοι επιλέγουν. Η πραγματικότητα των σύγχρονων μέσων συγκοινωνίας, το εθνικό οδικό δίκτυο και, βέβαια, τα ηλεκτρονικά μέσα (που, σαφώς αργά, τίθενται σιγά σιγά στην υπηρεσία της δικαιοσύνης), διαμορφώνουν το σύγχρονο πλαίσιο «κίνησης» της δικηγορίας, ώστε να είναι αυτή σε θέση να ανταποκρίνεται στα αιτήματα της σύγχρονης δικαιοσύνης.
Χωρίς περιστροφές, το πρωταρχικό ζητούμενο για τη σύγχρονη ελληνική δικηγορία είναι ένα: Η εγγυημένη διασφάλιση θεσμικού περιβάλλοντος, που επιτρέπει στο δικηγόρο την επαγγελματική του ανάπτυξη χωρίς περιττούς περιορισμούς, με όρους ισότητας στον ανταγωνισμό και, βέβαια, με τήρηση της αυστηρής δεοντολογίας που διασφαλίζει τη «λειτουργηματική» διάσταση του επαγγέλματος.
Τις εγγυήσεις ισότητας και μέσων ανά την επικράτεια (από τη χορήγηση της άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος και το δεοντολογικό έλεγχο, μέχρι την ενιαιοποίηση των εξόδων) οφείλει να τις παρέχει στο δικηγόρο ο θεσμικά οργανωμένος εαυτός του.
Είναι προφανές, ότι η σημερινή διάρθρωση των δικηγορικών συλλόγων, με δευτεροβάθμια εκπροσώπησή τους τη μεσαιωνικής εμπνεύσεως «Ολομέλεια των Προέδρων», η οποία διατηρείται ως έχει, δεν μπορεί να υπηρετήσει τους στόχους που περιγράψαμε. Αντίθετα, ενισχύει τον κατακερματισμό, τον απομονωτισμό και την ανισότητα των συναδέλφων, εις βάρος των ιδίων, των εντολέων τους, αλλά και της ίδιας της δικαιοσύνης. Ενώ αναγορεύει σε εκφραστή του σώματος σε εθνικό επίπεδο τον Πρόεδρο της Ολομέλειας, στην πραγματικότητα στερεί τη δικηγορία από μία δημοκρατικά νομιμοποιημένη, δυναμική κι αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση.
Η πρότασή μας στη διαβούλευση για το νέο Κώδικα περί Δικηγόρων είναι απλή: ενιαία, εθνική διάρθρωση της εκπροσώπησης των δικηγόρων
 Με μικρότερο κύτταρο οργάνωσης την εφετειακή περιφέρεια και, αμέσως μετά την εθνική.
 Με διοικήσεις σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, αναδεικνυόμενες ενιαία, με εκλογές, στις οποίες θα συμμετέχουν εθνικές παρατάξεις, με ενιαία προγράμματα και, προφανώς, με απλή αναλογική.
 Με την ανάδειξη με άμεσες εκλογές, ενός ευρέος σώματος «διαρκούς συνεδρίου». Το δικηγορικό ανάλογο των επιμελητηρίων.
 Προφανώς, με βάση τον Κώδικα περί Δικηγόρων, όπως και αυστηρό Κώδικα Δεοντολογίας.
Ρυθμίζοντας το θεσμικό πλαίσιο της σύγχρονης δικηγορίας, οφείλουμε να προβλέπουμε, να διευκολύνουμε και, κυρίως, να μη φοβόμαστε τη δυναμική του σώματος. Είναι λάθος να ξανακτίσουμε, και μάλιστα με τα παλαιότερα των υλικών, τα τείχη που μόλις μισογκρεμίσαμε…»

Αναδημοσιεύω το κείμενο της συναδέφου Ντόρας Τσικαρδάνη, μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Κοζάνης. Αν και περιττό, δηλώνω την πλήρη ταύτιση απόψεων και διαθέσεων..

Νέα Δικηγορία, Τώρα !

Μετά το (συνεχιζόμενο ακόμη) φιάσκο των κινητοποιήσεων του δικηγορικού σώματος (ξανα)τίθεται πλέον με κραυγαλέο τρόπο το θέμα της εκπροσώπησής του. Η συγκυρία της τροποποίησης του Κώδικα περί Δικηγόρων το καθιστά ακόμη πιο επίκαιρο, ενώ η πραγματικότητα της ελληνικής δικηγορίας, ακόμη πιο επείγον.  Η Ολομέλεια των Προέδρων, ως δευτεροβάθμιο όργανο, απέδειξε για πολλοστή συνεχιζόμενη φορά την ανεπάρκειά της να εκφράσει και να ηγηθεί του σώματος. Ο αντιμνημονιακός αγώνας δεν στάθηκε ικανός να συγκολλήσει τα διάφορα μέρη της, παρά μόνον συγκυριακά. Έτσι, πολύ γρήγορα, από την «ενότητα» στην έκφραση και τις κινητοποιήσεις, περιήλθε σε καθεστώς διάλυσης και ανυποληψίας, διαψεύδοντας εν τέλει, τον ίδιο της τον εαυτό.

Η Ολομέλεια λοιπόν, διέψευσε τον εαυτό της, πολύ απλά, γιατί ΔΕΝ διαθέτει εαυτό.Από συστάσεώς της αποτελούσε και αποτελεί τυχαίο άθροισμα των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων. Δικηγορικών Συλλόγων, διαφόρων μεγεθών και χαρακτηριστικών, με κύριο χαρακτηριστικό τους την αυτόνομη, προσδεδεμένη σε ένα Πρωτοδικείο λειτουργία, στα όρια του απομονωτισμού. Η λειτουργία αυτή…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 829 επιπλέον λέξεις

Για λόγους αρχείου παραθέτω την απόφαση της Ολομέλειας για τη νέα αποχή.. Για λόγους συνείδησης επισημαίνω ότι η γραφικότητα και η ανυποληψία των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της Ελλάδας έχουν ξεπεράσει κάθε όριο. Ούτε λίγο ούτε πολύ, απεργούμε πλέον με αίτημα την άμεση διενέργεια εθνικών εκλογών! Για να μην επαναλαμβάνουμε τα αυτονόητα, ότι δηλαδή δεν νοείται «πολιτική απεργία» από συλλόγους, στους οποίους η συμμετοχή των μελών είναι εκ του νόμου υποχρεωτική, παραπέμπω στο κείμενο του Σταύρου Τσακυράκη «Απεργία με το ζόρι» στο http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.post&id=13036 .

Θεσσαλονίκη, 3-3-2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος κατά τη σημερινή συνεδρίασή της στη Θεσσαλονίκη αποφάσισε: α) την αποχή των Δικηγόρων της χώρας από τα καθήκοντά τους τη Δευτέρα 5, την Τρίτη 6 Μαρτίου 2012, την Πέμπτη 15 και την Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012,β) τη διενέργεια συμβολικού αποκλεισμού του Πρωτοδικείου Αθηνών την Παρασκευή 16 Μαρτίου, γ) τη διοργάνωση επιστημονικής ενημερωτικής ημερίδας στην Αθήνα με τη συμμετοχή ακαδημαϊκών Καθηγητών και λοιπών νομικών, με θέμα «Το “παρασύνταγμα” της τρόικας » και δ) την επανασύγκληση της Ολομέλειας των Προέδρων στην Αθήνα το Σάββατο 17 Μαρτίου.

Κατά την ως άνω συνεδρίασή της υιοθέτησε το από 16-2-2012 Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του Δικηγορικού Συλλόγου Λάρισας. Στο πλαίσιο αυτό, η Δικηγορική κοινότητας της χώρας διατρανώνει την έντονη και νομικά τεκμηριωμένη αντίθεσή της στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης “για τη δίκαιη δίκη”, επισημαίνοντας εκ νέου την ασυμβατότητα σειράς ρυθμίσεων με βασικές συνταγματικές παραδοχές και εν γένει κατακτήσεις του δικαιικού μας πολιτισμού. Καταδικάζει τη διαρκώς επιχειρούμενη κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα πλήρη κατάλυση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους και κράτους δικαίου, που προωθείται με την υιοθέτηση μέτρων “μνημονιακής” λογικής, πληττόντας βάναυσα – κατά τρόπο κοινωνικά άδικο και ανάλγητο – το μέσο πολίτη. Διατυπώνει επίσης τον έντονο νομικό προβληματισμό και τη θεσμική της ανησυχία για την παρατηρούμενη πλήρη αναντιστοιχία της λαϊκής ετυμηγορίας προς την τρέχουσα πολιτική κατάσταση και τον ισχύοντα κυβερνητικό σχηματισμό, εξέλιξη που θέτει υπό αμφισβήτηση τη δημοκρατική νομιμοποίηση της Κυβέρνησης να λαμβάνει σημαντικότατες για το μέλλον των πολιτών και της χώρας αποφάσεις υπό την καθοδήγηση εξωθεσμικών παραγόντων, αποφεύγοντας συστηματικά – και υπό το κράτος αθέμιτων πιέσεων όπως εσχάτως αποδεικνύεται – την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί στο πρόσφατο υπουργικό συμβούλιο της 29.12.2012 οι υπουργοί Ξυνίδης και Βορίδης, αλλά και η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων με ανακοίνωσή της χθες 30.12.2012, θεωρούν αρνητική την προοπτική της σύστασης δικηγορικών εταιριών μεταξύ δικηγόρων που ανήκουν σε διαφορετικούς συλλόγους.
Είναι τόσο κακό να μπορούμε συνάδερφοι από διαφορετικές πόλεις να συνενώνουμε τις δυνάμεις μας; Είναι άραγε παράλογο η δικηγορική συνεργατικότητα να συμβαδίζει θεσμικά με την πρόσφατη κατάργηση των γεωγραφικών περιορισμών στην άσκηση του επαγγέλματος; `Η μήπως κάποιοι προτιμούν τη σημερινή άτυπη δραστηριοποίηση κεντρικών δικηγορικών γραφείων μέσω περιφερειακών παραρτημάτων που συνεπάγεται και ασάφεια στους όρους παροχής της δικηγορικής υπηρεσίας προς τους εντολείς και άκρως θολές εργασιακές σχέσεις για τους τοπικούς δικηγόρους;
Προς το παρόν οι συντεχνιακοί πανηγυρισμοί αφορούν στην αποτροπή να συμπεριληφθεί η σχετική ρύθμιση σε Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και δεν απαντούν στα πραγματικά ερωτήματα. Αυτά θα απαντηθούν (;) μόλις το θέμα επανέλθει στη βουλή με την τακτική νομοθετική διαδικασία.
Καλή πρωτοχρονιά!